Zondag 6 september, vlak voordat Mercurius retrograde gaat lopen, vertrek ik met manlief, zus en zwager voor een vakantieweekje naar Thüringen, Duitsland. Mijn man heeft van de kinderen voor zijn verjaardag een TomTom kado gekregen, dus die gaan we tijdens deze reis uittesten. We hebben de dag voor vertrek geconstateerd dat het 12Volt-plugje wel past in het “sigaretten-aanstekertje” vóór in de auto, maar er wordt geen stroom geleverd. Kennelijk kapot. Achterin zit er nog eentje, gelukkig..., die werkt wél, maar het snoertje is tekort. Twee verlengsnoertjes gekocht, kabeltjes dwars door de auto naar de voorruit, en ja hoor, alle verklikkerlampjes lichten groen op..., het werkt..., er wordt energie opgeladen. We kiezen voor het Nederlandse damesstemmetje om ons te leiden tijdens deze reis. We noemen haar ‘dametje’, past wel bij Mercurius in Weegschaal vind ik. De tussenstop bij zus en zwager én ons einddoel geven we in  onder “Favorieten” en manlief kan tijdens deze trip zijn eigen ‘interne-miep-miep’ eindelijk ook eens met vakantie sturen. Op weg naar zus en zwager is ‘dametje’ kennelijk nog niet helemaal ‘wakker’, maar ach misschien moet ze nog wennen aan ons(???) of aan onze auto(???) stellen wij onszelf gerust. Niet erg, deze weg kennen we immers. Met zus en zwager in de auto rijden we naar onze bestemming Weimar. Daar staat een prachtig hotel op ons te wachten. Ons ‘dametje’ geeft tijdens de reis maar schaars aanwijzingen. Kennelijk zitten er gaten in de kosmos waardoor ‘dametje’ onze auto herhaaldelijk niet kan vinden. Dit zijn waarschijnlijk kinderziektes, wij blijven hoopvol. Zwager iets minder, want die heeft zelf een ‘dametje’ dat wél altijd wakker is. Meer op eigen denkvermogen dan op sturing van ‘dametje’ bereiken we ons hotel. We rijden enthousiast de oprit op die zich voor de hotelingang splitst in 2 rijbanen. Oef..., beide rijbanen zijn gespert. Op één rijbaan een touringcar die passagiers met koffers uitlaadt en op de tweede rijbaan een personenwagen waar een hotelgast op zijn dooie akkertje en zeer uitgebreid zijn volgepropte auto inspecteert en nog eens nasnuffelt en nog eens herschikt enz. enz. Hij ziet ons wachten maar maakt geen enkele aanstalte om wat tempo te maken, waarschijnlijk staat zijn Mars in Vissen of zo vertel ik mijn reisgenoten, die mij met vragende blikken aankijken. Wij kunnen niet anders dan onze rust bewaren, per slot van rekening is dit onze eerste vakantiedag, wij hebben alle tijd. Na 10 minuten parkeren we dan eindelijk onze auto en zeulen we onze koffers richting hotelingang. We nemen de linker openstaande deur en als manlief voorop met koffer zijn eerste stap over de drempel zet, wordt hij geblokkeerd door een lieftallige dame die hem charmant aankijkt en zegt: “Ein cavalier macht platz für eine dame”. Enigszins beduusd perst onze cavalier zijn koffer terug naar buiten,  evenals wij die in zijn voetspoor volgen en wij worden gedwongen ruim baan te maken voor zoveel assertive charme. Deze ‘dame’ heeft vast Mars conj. Venus in Ram. Onze cavalier sist nog wat onverstaanbaars door de tanden, maar uiteindelijk geraken we aan de incheck-balie en  verloopt onze internet-boeking vlekkeloos. We verplaatsen ons naar de 6e verdieping met de lift, hopelijk blijft die het doen tijdens deze merc.-retro-periode en we nestelen ons in onze comfortabele kamers.

Op maandag 7 september, Mercurius is tijdens onze slaap retrograde gaan lopen. We melden ‘dametje’ dat we naar Erfurt willen en hopen via ‘haar’ Weimar te verlaten, maar helaas, haar stem zwijgt. We volgen de borden en na 10 minuten stuiten we op een ‘umleitung’. Ok..., gewoon de “U” volgen. Als we eindelijk na enige frustratie de rand van Erfurt bereiken, begint ‘dametje’ te spreken. Manlief reageert als door een wesp gestoken: “K..wijf, was maar eerder wakker geworden, nou is het niet meer nodig!!!”. Met enige verbijstering horen wij drieën deze woorden naar buiten komen en schieten gezamenlijk in een lachstuip, want dit zijn woorden die manlief nooit gebruikt en ook totaal niet bij hem passen. Hier manifesteert zich Merc. vierk. Mars. De dag verloopt verder perfect gezellig tot we de terugweg zoeken en ‘dametje’ kennelijk niet gestoord wenst te worden tijdens haar siesta. Ok..., wij redden het ook wel zonder ‘dametje’..

Dinsdag 8 september, Mercurius staat in volle glorie retrograde en ik leg manlief, zus en zwager toch maar even uit wat dit kan betekenen voor vandaag en wellicht de komende dagen. Wij gaan op weg naar Jena. “Dametje’ heeft zich verslapen en meldt zich pas als we inmiddels op de snelweg zitten. Ze doet het voortreffelijk tot we in het centrum op een ‘baustelle’ stuiten..., ‘umleiting’ dus. Gewoon de “U”  volgen, maar ‘dametje’ is erg wakker en adviseert ons alle kanten op die wij niet willen of kunnen, dus wij rijden op gezond verstand het centrum van Jena in en laten de auto achter in de overdekte parkeergarage. Heerlijk!!! We genieten en ik extra, want we bezoeken het  Zeiss-Planetarium van Jena. Super. Rond 17.00 u. stappen we in de auto. We willen de garage verlaten, maar kunnen er niet uit...file in de garage. Achter de uitrij-slagboom helt de rijstrook met zo’n 10% en geen enkele chauffeur heeft het lef op die helling te wachten. Er is maar ruimte voor één auto bovenaan, voor het oprijden op de weg. De uitrit ligt aan een drukke straat, waar aan beide kanten files staan op dit moment. Opnieuw blijven we rustig, wij hebben immers vakantie, en wachten geduldig tot wij aan de startstreep staan. Als de auto bovenaan uit ons blikveld verdwijnt, geeft manlief een peut gas en met gillende bandjes zeggen we vaarwel tegen de file die achterblijft. We slaan rechtsaf en staan direct in een vette file voor een stoplicht.  Het licht staat maar 15 seconden op groen en wij doen maar weer een oefening van geduld, wij hebben immers vakantie. Dan eindelijk op de weg die ons uit het centrum zal brengen..., nee toch..., “U”. We volgen de “U”, ‘dametje’ is warempel wakker en doet alle pogingen om ons te leiden, maar we snoeren haar de mond, want ook deze “U” staat bij haar niet ingeprogrammeerd. We belanden uiteindelijk, nadat we alle verkeerslichten op rood hebben gehad buiten de stad en nú doet ‘dametje’ wat ze behoort te doen..